De strijkmolen D van de Zes Wielen te Oudorp
eigendom van de Molenstichting Alkmaar

Gegevens over deze molen zijn te vinden onder de volgende links:
Het Molenbestand van De Hollandsche Molen
De Nederlandse Molendatabase

Website van de molen (in aanleg)

2005foto Tom Kreuning

Nieuws over deze molen
Molen D
wordt bewoond door het gezin Kreuning; Tom (vrijwillig molenaar), Joan en zoon Jippe. De restauratie is voltooid. Zowel in 2003 als 2004 wist Tom het maximum aantal voor subsidie in aanmerking komende omwentelingen te bereiken: ruim 450.000.

We laten molenaar/bewoner Tom Kreuning aan het woord over zijn belevenissen met deze molen:

Het begin
In 1994 verlaat de bewoner van molen C zijn "huis". Ik solliciteer in datzelfde jaar bij de provincie Noord-Holland om molenaar-bewoner te worden. De provincie wil echter eerst restaureren en dan pas een molenaar benoemen. In de zomer van 1996 verlaten de bewoners van molen D hun geboortehuis en staan er inmiddels twee molens leeg. Ik doe wederom een poging bij de provincie om molenaar-bewoner te worden maar nu van molen D. Er zit een keurige woning in, en verhuizen lijkt geen enkel probleem. Echter de provincie wil nog steeds geen molenaar benoemen maar eerst restaureren. Bij de gemeente Alkmaar komt een wanstaltig nieuwbouwplan binnen voor de molens. Een historisch onverantwoord ontwerp met een verdiept bad op de begane grond.
Het wordt mei 1997. De provincie heeft verschillende reorganisaties achter de rug en er is ng een tiental oorzaken genoemd waarom er nog steeds niets is gebeurd. Het gevlucht van molen D wordt aangepakt, verlengd met twee heklatten per roede zodat het er aan de buitenkant weer fraai uit ziet. Op 31 mei 1997 hebben Andreas de Vos en ik molen D na een ochtend hard zwoegen voor het eerst in 14 jaar weer aan het draaien gekregen. Pogingen om molen C ook weer te laten draaien mislukten door de vele bomen die inmiddels tot grote hoogte en tot zeer dicht bij de molen waren uitgegroeid.
In juli 1997 slopen vandalen het koper van de ringleidingen van de bliksemafleiders. De daders worden gepakt, maar de schade die ze hebben aangericht is groot. Ondertussen is er nog steeds een bouwstop. De gemeente Alkmaar wil geen bouwvergunning afgeven voor de restauratie aangezien er geen duidelijk plan is en er ook geen molenaars zijn benoemd. Om uit deze impasse te komen word ik in september benoemd tot molenaar van (op mijn verzoek) molen D. De provincie zou met tekeningen op de proppen komen en er komt een ambtenaar over de huur praten. De provincie had Fl.1800,- per maand huur voorgesteld. (U leest het goed: 21600 gulden per jaar). Als argument wordt genoemd: als we het in de krant zetten, staan de mensen in de rij.
Het beleid van de beide molenstichtingen die in beeld zijn voor overname van de provinciale molens wijkt hiervan af. Deze stichtingen proberen de molens zoveel mogelijk als werktuig, in draaiende staat, in stand te houden. Ze hebben daarvoor bewoners nodig die een grote mate van zelfwerkzaamheid aan de dag kunnen leggen, waartegenover een geringere huur staat.
Het verhaal wordt een beetje saai maar er is weinig activiteit. De aannemer sloopt ondertussen alles wat er nog in molen C zat. Een deel wordt overgebracht naar molen D om het bestaande interieur aan te vullen.
Begin 1998 wordt er bij de provincie beslist om de molens eerst over te dragen zodat de nieuwe eigenaar kan restaureren. Met de nieuwe eigenaar wordt de molenstichting Alkmaar en omstreken of de gemeente Alkmaar bedoeld.

De rijkdom van molens is een grote armoe
Het is inmiddels 1999 en voorzitter Eric Zwijnenberg van de Molenstichting Alkmaar e.o. heeft al ettelijke malen overleg gevoerd met de provincie over de overdracht van de molens. De provincie wil 1 miljoen gulden ter beschikking stellen voor de 5 molens in Alkmaar. Een eigen onderzoek door de stichting laat zien dat alleen voor de twee leegstaande molens al 1,3 miljoen gulden nodig is. Het is duidelijk dat een toekomstige eigenaar, in dit geval de Molenstichting Alkmaar e.o. wel de zekerheid wil hebben dat de bruidsschat voldoende is om achterstallig onderhoud en benodigde restauraties te kunnen betalen. Want, zoals hun penningmeester het eens uitdrukte: "De rijkdom van molens is een grote armoe".

Tot zover het verhaal van Tom Kreuning.

Onderstaande foto's zijn thumbnails. Door erop te klikken worden ze vergroot.


ca. 1925


1965. Nieuwe Bremer-roeden voor molen D. Daarachter molen C waarvan n roe al is opgehekt, de ander staat nog kaal.


ca. 1970


2001, de restauratie is begonnen.
Deze foto en volgende: Eric Zwijnenberg


Mei 2000. Er is begonnen met het bewoonbaar maken van de molen. De begane grond vloer is verwijderd. Het restant van de vijzel is te voorschijn gekomen. Bij de watergang onder de molen is bij de D iets bijzonders aan de hand: deze vertoond een knik. Voor- en achterwaterloop liggen niet in elkaars verlengde. Op de foto is dit te zien.

Dec. 2005. Er worden nieuwe goten rond de molen aangebracht. De steunen zijn gemaakt naar authentiek model van de strijkmolens.